Sinop’a kış nazlanarak gelir. Kasım başında Dıranaz’a kar düşer. Düştüğü yerde kalır. Sahile aralık sonuna kadar uğramaz. Kış özlenmez diyeceksiniz. Haklısınız. Bazı kendini bilmezler...

Yorgunum. Çalışmaktan değil uykusuzluktan. Tuna Mahallesinde gece bekçiliğine başladığımdan falan değil. Uyku ile aram bozuk bu aralar. Yatakta sabaha kadar dönüp beynimin düşünce katarlarını...

Daha ben başlamadan o kocaman bir karpuz dilimini bitirmiş. Ne acelesi varsa artık. Yemek ile mideye indirmek arasında farklı şeyler. Mideye indirmiş, yalamadan yutmuş...

Koyu, puslu bir kış uykusundayım. Dizlerimi karnıma çekmişim, kollarım göğsümde düğümlenmiş. İçimi açıp kendi sıcaklığıma giresim gelmiş. Üşümesem ayak yoluna kalkacağım. Yorganı aralamak istemiyorum....

III - Evet, maalesef öyle… - Yani iki kez de boşandın öyle mi? - Evet, matematiğin de hiç fena değil yani. - Kaç çocuğun var. - İlk eşimden bir, ikinciden bir, üçüncüsünden...