Sokakta yaşayan insanlar ya suçun içindedir ya da kıyılarında dolaşırlar. Ben de karakola düştüm. Sokağın köşesinde bir araba duruyordu. Dörtlüleri açıktı ve kapısı...

Trenden sıkılmıştım, uçaktan, vapurdan, helikopter ve otobüslerden… Rüyada bile olsa ayaklarımın altında toprağı hissetmeyi istiyordum. Fakat bir rüyanın içinde gezip dolaşıyorsanız sizi kovalayan köpekten...

- Ordan bir poşet uzatsana arkadaş. - Bizde seçmece yok abi. Seçme veremiyoruz. - Tamam, öyleyse sen seç. Çarık çürüğü doldurma ama. Evdekiler çok kızıyor. Torbaya ön...

Kafana ne oldu? Boş ver, uzun hikaye... Dayak mı yedin yoksa? Hem de ne dayak? Yer misin yemez misin? Eşin mi dövdü? Keşke o dövseydi. Hiç olmazsa...

Sinop güzel bir kadındır. Deli dolu, sokaklarda çınlayan kahkaha… Sicim gibi gözyaşı… Deli bir öfke, eli maşalı… Herkesin bir Sinop’u var. Gelincik sırtından limana...