-I- Kuşçu Çetin kızdığında hep aynı sözü söylüyordu. “Senin kafa biraz nanay galiba,” Küfür etmesinden iyidir. Genelde … koyayım, buralarda her cümlenin sonuna yüklem...

Koyu, puslu bir kış uykusundayım. Dizlerimi karnıma çekmişim, kollarım göğsümde düğümlenmiş. İçimi açıp kendi sıcaklığıma giresim gelmiş. Üşümesem ayak yoluna kalkacağım. Yorganı aralamak istemiyorum....

Atma Yorgo din kardeşiz desem ayıp olurdu. Çünkü din kardeşi değildik. Yorgo, Arişti, Taki üç arkadaştılar. Yorgo ile Taki İstanbul’da öğrenciydi. Arişti Gökçeada’da çobanlık...

Tam unutmaya başlamıştık. İnsanlar televizyonlardaki deprem uzmanlarından sıkılmıştı. Her şey eski hamam, eski tas haline dönüyordu yeniden deprem oldu. İran’da oldu, Van’da köylülerimiz öldü....

O sabah yatağın tersinden mi kalkmıştım? Hiç keyfim yoktu. Hastayım desem değil, iyiyim desem yersiz. Tanımlayamadığım, anlayamadığım, anlatamadığım bir tuhaflık. Hop oturup hop kalkıyordum....