Üzümler sararıp çillenmeye başlamıştı. Oysa yapraklar hala yeşildi. Sarıca arılar salkımlardaki çatlak taneleri arıyordu. Şerbeti en koyu olanları... Sıcak beni kıskıvrak yakalamıştı. Yanağımda gezinen...

İki seksen uzanmış yerde yatan gölgeme baktım. Bir cinayetten geriye kalan ceset gibi bütün sessizliğiyle yatıyordu. Sadece tek bir eksiği vardı. Beton üzerinde...

Başkaları beni hiç ilgilendirmez. Ben kendi dünyamda yaşarım. Kendi mevsimlerim vardır benim. Kendi gökyüzüm, sonsuzluğa akar gibi ufka dek uzanan çayırlarım. Irmaklarım cam gibi...

1. Turistik bir tura katılıp gezip tozmak bana pek uygun bir şey değildir. Bir kentte günlerce kalmadan, sokakların sesini dinlemeden, o şehirdeki gündelik yaşamı hissetmeden...

Uludağ mı daha çok bilinir? Yoksa Bursa mı? Bence ikisi bir arada... Şekerli paket kahve gibi yani? Peki; Bursa’da yaşayanlar için Uludağ çok mu...