ALİ EFENDİ… Mart gelince yağmurlar başlardı. Kerpiç evlerin arasında dolanan daracık sokaklar koyun kokardı, süt kokardı, kuzu kokardı. Akşama doğru kızlar son kez arka giderlerdi....

Selvilerin yeşili siyaha dönerken mor gölgeleri ufka dek uzanıyordu. Altlarında kurumuş otlar, plastik şişeler ve plastik yiyecek ambalajlarından oluşan renkli bir çöp harmanı yatıyordu....

Öğlen sıcağı ve tepemizdeki güneş dikenli teller gibi tenimi yırtıyordu. Asfaltın kıyısındaki ağaçların gölgesinden yürümeye çalıyordum. Yolun zifti kaynamış kara lastik ayakkabılarıma yapışıyordu. Demir...

Sokakta yaşayan insanlar ya suçun içindedir ya da kıyılarında dolaşırlar. Ben de karakola düştüm. Sokağın köşesinde bir araba duruyordu. Dörtlüleri açıktı ve kapısı...

- Bak melisa bu işte, dedi. Eliyle boyumdan yüksek bir top ince dalı gösterdi.- Melisa çok güzel kokar. Ama sadece akşamları…Gidip dalının birine uzandım....