Koyu, puslu bir kış uykusundayım. Dizlerimi karnıma çekmişim, kollarım göğsümde düğümlenmiş. İçimi açıp kendi sıcaklığıma giresim gelmiş. Üşümesem ayak yoluna kalkacağım. Yorganı aralamak istemiyorum....

O sabah yatağın tersinden mi kalkmıştım? Hiç keyfim yoktu. Hastayım desem değil, iyiyim desem yersiz. Tanımlayamadığım, anlayamadığım, anlatamadığım bir tuhaflık. Hop oturup hop kalkıyordum....

Ablam mısır patlattı öğretmenim. Sobanın üzerinde kestane patlattık. Portakal almıştı babam. Elma da vardı. Biz hindi kesmedik öğretmenim. Normal yemek yedik. Annem kuzinede kabak...

Kara kuru küçük bir çocuktu. Bu yüzden sürekli hastalanırdı. Ya ateşi çıkar, ya ciğerleri hırıldar ya da öksürüğe boğulup sabahlara kadar ne kendisi uyur...

- Pazarcı Rıfat benim babamdır. Evimiz de İstanbul’dadır. Burada evini, eşini, çoluk çocuğunubBen de bu sabah öğrendim. - Hadi canım, şaka yapıyor olmalısın. - Bu...