Zaman ne çabuk geçiyor klişesine sıkışıp kalmayacağım. Bundan tam otuz dört yıl önce öğretmenliğe başlamıştım. Bugün o otuz dördüncü yıl sona erdi. Elbistan ovasında...

Başlık bu olsun dedi, Gregoviç. Gerisi size kalmış. Bir otu nasıl anlatabilir ki insan? Yaprağı yeşil ama tam yeşil değil. Azıcık solgun, beyazlatılmış kot...

Öğlen sıcağı ve tepemizdeki güneş dikenli teller gibi tenimi yırtıyordu. Asfaltın kıyısındaki ağaçların gölgesinden yürümeye çalıyordum. Yolun zifti kaynamış kara lastik ayakkabılarıma yapışıyordu. Demir...

Sokakta yaşayan insanlar ya suçun içindedir ya da kıyılarında dolaşırlar. Ben de karakola düştüm. Sokağın köşesinde bir araba duruyordu. Dörtlüleri açıktı ve kapısı...

CHP kahvesindeki radyodan sabahın en taze, en hafif, en duru vaktinde kederli bir bozlak havası bütün çarşıya yayılıyordu. Gızılırmak can incitme sen bugün Mübarek günlerde sel...