Bir okulun üçüncü katındaydım. Bilgisayar başında. Sallanmaya başladık. Karşımda dindar bir kadın oturuyordu. Arapça bir duaya başladı. Kalkıp gitmek istiyorum. Ama üç katı nasıl...

Başlık bu olsun dedi, Gregoviç. Gerisi size kalmış. Bir otu nasıl anlatabilir ki insan? Yaprağı yeşil ama tam yeşil değil. Azıcık solgun, beyazlatılmış kot...

Yorgunum. Çalışmaktan değil uykusuzluktan. Tuna Mahallesinde gece bekçiliğine başladığımdan falan değil. Uyku ile aram bozuk bu aralar. Yatakta sabaha kadar dönüp beynimin düşünce katarlarını...

Eskiler evlilik için muhabbet kelimesini kullanırdı. Sevgililere de muhabbet kuşları derlerdi. Pazarcı ciddi bir adamdı. Ve pazarda olan bitenin eşine anlatılacak bir tarafı da...

Koyu, puslu bir kış uykusundayım. Dizlerimi karnıma çekmişim, kollarım göğsümde düğümlenmiş. İçimi açıp kendi sıcaklığıma giresim gelmiş. Üşümesem ayak yoluna kalkacağım. Yorganı aralamak istemiyorum....