Biraz rüzgar, biraz deniz, biraz yıldız ve ağaçlarda usul usul salınan yapraklar. Bir çay çek bana. Mavi demlikten. Dertli falan değilim ama tadım yok...

Ercem bürcem cavır asarın yolları diye bir türkü vardır. Şimdilerde “pek yokuşmuş cavır asarın yolları” diye söylenir. Bu denizli türküsü yakıldığı zaman Karadeniz’e uzanan...

Koyu, puslu bir kış uykusundayım. Dizlerimi karnıma çekmişim, kollarım göğsümde düğümlenmiş. İçimi açıp kendi sıcaklığıma giresim gelmiş. Üşümesem ayak yoluna kalkacağım. Yorganı aralamak istemiyorum....

Tam olarak nerden geldiğini anlayamadım ama gün batarken evin terasını pirzola kokusu sarıyor. Birkaç kez bakındım ama göremedim. Hayır, hayır ekmeği alıp komşunun mangalının...

Hava değişiverir aniden. Gün ortasında. Acayip bir lodos, ağır bir baş ağrısı... Şairin dediği gibi. Her şey birdenbire oluverir işte. Oysa bir kaç saat...