Sonra uzunca bir süre bisiklet yaşamımdan çıkıp gitti. Hiç heves etmedim. Abim eve mavi bir Bisan bisikletle geliyordu. Bir kere bile elimi sürmedim. Sanki...

Trenden sıkılmıştım, uçaktan, vapurdan, helikopter ve otobüslerden… Rüyada bile olsa ayaklarımın altında toprağı hissetmeyi istiyordum. Fakat bir rüyanın içinde gezip dolaşıyorsanız sizi kovalayan köpekten...

O hep çok üşüyordu. Rüzgar kapısı penceresi eskimiş evlerinin bir yanından girip öbür yanından çıkıyordu. Soba sadece akşamları bir kere yanıyordu. Odun bitmesin diye...

Yere düşen ilk kavak yapraklarını topladım. Eşsiz ve kusursuz sarılıkta düşen ilk yaprakları... Islaktım. Güneş bu sabah geç kalmıştı. Belli olmaz, bu gün...

Öylesine bir akşam işte be Facebook... Binin yarısı beş yüz. O da bizde yok. Ayağını sıcak tut, başını serin. Aklını ferah tut düşünme derin......