Kara kuru küçük bir çocuktu. Bu yüzden sürekli hastalanırdı. Ya ateşi çıkar, ya ciğerleri hırıldar ya da öksürüğe boğulup sabahlara kadar ne kendisi uyur...

CHP kahvesindeki radyodan sabahın en taze, en hafif, en duru vaktinde kederli bir bozlak havası bütün çarşıya yayılıyordu. Gızılırmak can incitme sen bugün Mübarek günlerde sel...

Koyu, puslu bir kış uykusundayım. Dizlerimi karnıma çekmişim, kollarım göğsümde düğümlenmiş. İçimi açıp kendi sıcaklığıma giresim gelmiş. Üşümesem ayak yoluna kalkacağım. Yorganı aralamak istemiyorum....

Bazen yaşam kendini düşük devire alır. Küçücük yaşarsınız. Büyük sevinçler, büyük hüzünler, iniş-çıkışlar kayboluverir. Sabah her zamanki saatte kalkarsınız örneğin. Küçük bir tavada yağa...

On beş yıl kadar önce yolum çok ünlü bir tatil kasabasına düşmüştü. Şimdi mutlaka yerleşim iyice artmış ve evlerin çokluğu ile bir kente dönüşmüştür....