Eskiler evlilik için muhabbet kelimesini kullanırdı. Sevgililere de muhabbet kuşları derlerdi. Pazarcı ciddi bir adamdı. Ve pazarda olan bitenin eşine anlatılacak bir tarafı da...

Sokakta korumasına sığındığım Devran benden bir kaç yaş daha büyüktü. Ama çok uzun zamandan beri sokakta yatıp kalkıyordu. Yüzü hiç gülmüyordu. Kimseye yakınlık göstermiyordu....

Koyu, puslu bir kış uykusundayım. Dizlerimi karnıma çekmişim, kollarım göğsümde düğümlenmiş. İçimi açıp kendi sıcaklığıma giresim gelmiş. Üşümesem ayak yoluna kalkacağım. Yorganı aralamak istemiyorum....

Ben senin için yazıyorum. Okumadığını biliyorum ama yine de yazıyorum. Bursalı’lar zeytinyağlı yiyemez. Sinoplular da kereviz. Seçici insanlar neme lazım. Öyle her önüne gelene...

Kara kuru küçük bir çocuktu. Bu yüzden sürekli hastalanırdı. Ya ateşi çıkar, ya ciğerleri hırıldar ya da öksürüğe boğulup sabahlara kadar ne kendisi uyur...