Ben senin için yazıyorum. Okumadığını biliyorum ama yine de yazıyorum. Bursalı’lar zeytinyağlı yiyemez. Sinoplular da kereviz. Seçici insanlar neme lazım. Öyle her önüne gelene...

Bir okulun üçüncü katındaydım. Bilgisayar başında. Sallanmaya başladık. Karşımda dindar bir kadın oturuyordu. Arapça bir duaya başladı. Kalkıp gitmek istiyorum. Ama üç katı nasıl...

Sen yeniden yazmaya mı başladın? Aylaklık işte ne yaparsın? Oh iyi olmuş, iyi olmuş. Sen hep yaz. Yazdığım sade suya tirit yazıları eğlenceli olsun diye internetten...

Üzümler sararıp çillenmeye başlamıştı. Oysa yapraklar hala yeşildi. Sarıca arılar salkımlardaki çatlak taneleri arıyordu. Şerbeti en koyu olanları... Sıcak beni kıskıvrak yakalamıştı. Yanağımda gezinen...

-I- O köy bütün kasabalara, bütün şehirlere uzaktı. Suya değil ama ekmeğe uzaktı. Bu yüzden o köyde genellikle gurbete gidemeyecek kadar yaşlı...