Sana bir şeyler yazmam gerek ama olmuyor. Hep sonraki güne erteliyorum. Biraz sokağa çıkayım diyorum. Belki dönünce başlarım. Gelince de evde mutlaka beni bekleyen...

Üzümler sararıp çillenmeye başlamıştı. Oysa yapraklar hala yeşildi. Sarıca arılar salkımlardaki çatlak taneleri arıyordu. Şerbeti en koyu olanları... Sıcak beni kıskıvrak yakalamıştı. Yanağımda gezinen...

Abant’ı arkamızda bırakıp yola çıktığımızda Bolu’ya yavaş yavaş akşam iniyordu. Ne zaman Bolu Dağı’nı tırmandığımızı bile fark edemedim. Lokantaların ızgara dumanları aç insanda hiç...

Yağmur yağıyor. Öfkeli bir rüzgar kucağına doldurup uzaklardan getirdiği damlalara taş atar gibi toprağa fırlatıyor. Kaldırımlara, caddelere, yapraklı ağaçlara ve sokak lambalarının ışığına......

Şakacıktan söylediğimi, mizah olsun diye böyle cümleler kurduğumu düşünenler var. İster inanın ister inanmayın. Küçücük bir insanım ben. Sıradan, basit... İnsanları şaşkınlığa uğratacak, hayretler...