Sonra uzunca bir süre bisiklet yaşamımdan çıkıp gitti. Hiç heves etmedim. Abim eve mavi bir Bisan bisikletle geliyordu. Bir kere bile elimi sürmedim. Sanki...

Trenden sıkılmıştım, uçaktan, vapurdan, helikopter ve otobüslerden… Rüyada bile olsa ayaklarımın altında toprağı hissetmeyi istiyordum. Fakat bir rüyanın içinde gezip dolaşıyorsanız sizi kovalayan köpekten...

Bu gün uykuda gezer gibiyim. Neden bilmem? Her şey yavaş sanki… Arabalar, insanlar, kuşlar, köpekler, kediler bile… Hava öteki günlerden hafif sanki... Taşlar daha...

Pamukkale resimlerde hala eski güzelliğinde görünüyor ama kazın ayağı öyle değil. Artık termal sular bütün travertenleri beyaz tutmaya yetmiyor. Gerçek nedenini bilmiyorum. Ama...

-Çilek alsana biraz... Şimdi git al demiyorum canım. Akşam işten dönerken… Birkaç haftaya kalmaz mevsimi geçer. Biraz fazla al. Yediğimizi yeriz, yemediğimizi...