Öğlen sıcağı ve tepemizdeki güneş dikenli teller gibi tenimi yırtıyordu. Asfaltın kıyısındaki ağaçların gölgesinden yürümeye çalıyordum. Yolun zifti kaynamış kara lastik ayakkabılarıma yapışıyordu. Demir...

Kafana ne oldu? Boş ver, uzun hikaye... Dayak mı yedin yoksa? Hem de ne dayak? Yer misin yemez misin? Eşin mi dövdü? Keşke o dövseydi. Hiç olmazsa...

Her şey kendi halinde geçip giderken uykularım kaçıverdi önce. Durup dururken... İnanması zor. Biliyorum. Günlerdir düşünüyorum. Akla yatkın tek bir neden bile bulamadım. Bazen...

İnsan bir su kaydırağından aşağıya uçarak metro istasyonuna varabilir mi? Bir rüyanın içinde savrulup duruyorsanız elbette olabilir. Üstüm başım sırılsıklam. Bir küçük kız yerde...

Daha pankartı da hazırlamadık. Sprey boya çabuk kuruyor. Ama önce bezin ölçülerine uygun büyüklükte harfler belirlemek lazım. Hiç olmazsa karakalemle basit bir taslak çıkarmalı....