Safranbolu ve Karabük artık yapışık iki şehir. Bu yüzden bir arkadaşım buraya Safranbük derdi. Aralarındaki on kilometrelik boşluk zamanla kapanıp gitti. Sabahın serine sokaklardan...

Trenden sıkılmıştım, uçaktan, vapurdan, helikopter ve otobüslerden… Rüyada bile olsa ayaklarımın altında toprağı hissetmeyi istiyordum. Fakat bir rüyanın içinde gezip dolaşıyorsanız sizi kovalayan köpekten...

Bu gün içimden hiçbir şey yapmak gelmiyor. Uyumak istemiyorum, yemek yemeyi, şarkı söylemeyi bile…. İçimde kocaman bir bulut var. Kocaman gri bir aydınlık. Kurşun...

Hava değişiverir aniden. Gün ortasında. Acayip bir lodos, ağır bir baş ağrısı... Şairin dediği gibi. Her şey birdenbire oluverir işte. Oysa bir kaç saat...

-Gevrek ekmek bu gün çıkmadı mı? -Bir iki dakikaya kadar çıkar. -Tamam, iki dakika beklerim, dedim. Covid salgını nedeniyle herkesten uzak bir köşede beklemeye başladım....