Sinop beni sevsin diye boşuna beklemeyin. O kaprisli bir sevgilidir. Siz onu seversiniz. Umutsuzca ve elinizde olmadan… Yaşadıkça, zamanla sindire sindire… O da...

Hep şöyle bir cümle kurulur. İki bin yirmi dört bana yaramadı. Yeni yıl iyi gelmedi. Ocak ayının sonuna doğru vücudumun ayarları bozuldu. Önce grip...

Koyu, puslu bir kış uykusundayım. Dizlerimi karnıma çekmişim, kollarım göğsümde düğümlenmiş. İçimi açıp kendi sıcaklığıma giresim gelmiş. Üşümesem ayak yoluna kalkacağım. Yorganı aralamak istemiyorum....

Yirmi metre koşsam, üç saniye daha erken gelsem yetişecektim. Ben kapıdan iskeleye fırlamayı hesap ederken hareket etti. Kapıdaki görevli zinciri uzattı. Elinden şekeri alınmış...

Sokakta korumasına sığındığım Devran benden bir kaç yaş daha büyüktü. Ama çok uzun zamandan beri sokakta yatıp kalkıyordu. Yüzü hiç gülmüyordu. Kimseye yakınlık göstermiyordu....